Composed at Sri:rangam in praise of Sri: Rangana:yaki: Tha:ya:r

Sri: Guna Ratna Kosa

श्रीगुणरत्नकोशः

Para:sara Bhatta·12th–13th century CE·18 verses·Recited daily before the Tha:ya:r sannidhi at Sri:rangam and the Dhivyadhesas where Para:sara Bhatta's tradition is followed; on the Thirunakshathram of Para:sara Bhatta; during the Tha:ya:r utsava at Sri:rangam; pa:ra:yana during the Pa:nguni Uttiram

The most extensive Samprada:ya stotra on Sri:'s auspicious gunas — sixty-one verses by Para:sara Bhatta, the son of Ku:re:sa and the second great theologian after Bhagavad Sri: Ra:ma:nuja:cha:rya. Each verse contemplates a specific kalya:na-guna of the Mother — Her saulabhya, Her va:thsalya, Her saundarya, Her dhaya: — with the doctrinal precision of Bhatta's bha:shya tradition. Composed in praise of Sri: Rangana:yaki:, the Tha:ya:r of Sri:rangam, the work is the definitive Samprada:ya systematic theology of Lakshmi:'s qualities.

The Sri: Guna Ratna Kosa — "the Treasury of the Jewels of Sri:'s Auspicious Qualities" — is the most extensive systematic contemplation of Maha:lakshmi:'s kalya:na-gunas in the entire Samprada:ya. Sixty-one verses composed by Para:sara Bhatta, son of Ku:re:sa and the second great theologian of the Samprada:ya after Bhagavad Sri: Ra:ma:nuja:cha:rya, the work was composed at Sri:rangam in praise of Sri: Rangana:yaki: Tha:ya:r — the Mother of the central Dhivyadhesa, seated to the south of Lord Rangana:tha. Where Ku:re:sa's eleven-verse Sri: Stava establishes Her ontological inseparability from the Lord, Bhatta's longer work systematically traces sixty-one of Her auspicious qualities, verse by verse, with the precision of his bha:shya training.

The doctrinal place of this Kosa in the Samprada:ya is foundational. Ve:da:ntha De:sika cites Bhatta throughout his own Lakshmi: compositions; the work is treated by the commentators as the definitive guna-theology of the Mother, parallel in scope to the Vishnu Sahasrana:ma bha:shya tradition for the Lord. Each verse contemplates one quality — saulabhya (accessibility), va:thsalya (motherly love), saundarya (beauty), dhaya: (mercy), kshama: (forbearance), auda:rya (generosity), and the rest of the sixty-one — and through this disciplined contemplation the worshipper enters into the Mother's purushaka:ra by name and by aspect. The complete Sanskrit text with vya:khya:na is available through the external sources linked below.

Curated Selection

Selected verses from Para:sara Bhatta's 61-verse Sri: Guna Ratna Kosa — additional verses pending samprada:ya-scholar verification.

Sanskrit·Always shownIAST·Always shownతెలుగు · Telugu·Always shown

Verse 1 — Mangala:charana

श्रीरङ्गराजमहिषीचरणारविन्द- वात्सल्यनिर्भरमतिर्भगवान्पराशर्यः। भट्टो विशेषयति ते भगवत्यनन्तां श्रीरङ्गनायकि गुणान्किल वक्तुकामः॥

తెలుగు · Telugu

శ్రీరంగరాజ మహిషి యొక్క చరణారవిందములయందు వాత్సల్యముతో నిండిన మనస్సు గల పరాశర పుత్రుడైన భట్టుడు — ఓ భగవతీ, శ్రీ రంగనాయకీ! నీ అనంత గుణములను విశేషముగా చెప్పగోరుచున్నాడు.

English

His mind brimming with motherly love for the lotus feet of the Queen of Sri:ranga's Lord, the venerable son of Para:sara, Bhatta, ventures to particularize Thy infinite qualities, O Bhagavathi:, O Sri: Rangana:yaki: — desiring, indeed, to speak of them.

Meaning

The mangala-sloka. Para:sara Bhatta names himself in the third person, as Samprada:ya convention prescribes for stotra-pranethris, identifies his composition by its specific seat (Sri:rangam — Sri: Rangana:yaki:) and its specific purpose (viseshayathi — to particularize, to enumerate distinctly, the kalya:na-gunas of the Mother). The verb vaktu-ka:mah ('one who desires to speak') is the formal ka:vya-sankalpa: I have not yet spoken, but I desire to.

Verse 2

श्रीरङ्गराजपदपद्ममरन्दसिन्धु- र्योऽसौ परं ब्रह्म तदाश्रयतां प्रपन्नः। यो वा सहस्रवदनः फणिनां पतिर्वा श्रीरङ्गराजमहिषीगुणवित्किलासौ॥

తెలుగు · Telugu

శ్రీరంగరాజుని పాదపద్మ మరందసింధువైన పరబ్రహ్మము యొక్క ఆశ్రయమును పొందినవాడు, లేక సహస్రముఖుడైన ఫణిరాజైన అనంతుడు — వీరే శ్రీరంగరాజ మహిషి యొక్క గుణములను తెలిసినవారు.

English

He who has taken refuge in the Brahman that is itself the ocean of nectar at the lotus-foot of the Lord of Sri:ranga, or He of thousand mouths, the Lord of serpents (Ananta) — only such a one truly knows the qualities of the Queen of the Lord of Sri:ranga.

Meaning

The verse contemplates anantya-gunathva — the infinitude of the Mother's qualities. Only Para-brahman (the Lord) or Ananta (the thousand-mouthed serpent) is positioned to know Her qualities in full. The implicit doctrine: a finite poet cannot exhaust an infinite reality. Bhatta accordingly limits his stava to a contemplative selection of gunas, not an exhaustive enumeration.

Verse 3

अस्ति श्रियो भगवती समवायशक्ति- श्श्रीवल्लभस्य भगवान्तरतायशक्तिः। यस्या न कश्चन परो विधिनिर्मितोऽपि मातर्जगच्चरमसीमनि सा गतिर्नः॥

తెలుగు · Telugu

శ్రీ భగవతియందు సమవాయ-శక్తి విద్యమానమై యున్నది — శ్రీ వల్లభుని భగవత్ స్థితికి కారణమైన శక్తి అదే. ఆమెకు సమానుడెవ్వడును — విధాతచే నిర్మింపబడినవాడైనను — లేడు. ఓ మాతా! జగత్తుయొక్క చరమ సీమ యందు ఆమెయే మాకు ఏకైక గతి.

English

There is, in the Goddess Sri:, the inherent power of inseparable union — the very power by which the Beloved of Sri: is established as the Supreme Lord. Beyond Her not even the Creator's hand can fashion another such. O Mother, at the final limit of the worlds, She is our one refuge.

Meaning

The doctrinal core. Para:sara Bhatta contemplates samava:ya-sakthi — the inherent power of inseparable union — by which Sri: is established within the Lord's being. The technical claim: the very title 'Bhagavat' (the One possessed of bhaga, possessed of Sri:) is structurally dependent on Her. Without the samava:ya of Sri:, Na:ra:yana would not be Bhagavat. This is one of the strongest formal statements of Lakshmi:'s para:-tantra in the Samprada:ya corpus.

Verse 4

श्रीस्तोत्रमेतदुदिता गुणरत्नकोश- ख्याताभिधा भवति देवि भवद्गुणानाम्। ये त्वेकमप्यविरतं हृदये दधीरन् ते जायते भवविजेतृवशंवदा श्रीः॥

తెలుగు · Telugu

ఓ దేవీ! శ్రీ కొరకై రచింపబడిన ఈ స్తోత్రము 'గుణ-రత్న-కోశము' అను నామమున ప్రసిద్ధి పొందగలదు. నీ గుణములలో ఒక్కటిని కూడ నిరంతరము హృదయమున ధరించువారికి, సంసారవిజేత యొక్క ఆజ్ఞకు బద్ధురాలైన శ్రీ ఆవిర్భవించును.

English

This stotra of Sri:, O Goddess, comes to be called by the name 'Treasury of the Jewels of Thy Qualities.' Those who hold even one of them uninterruptedly in the heart — to them is born a Sri: who is obedient as a servant to the conqueror of samsa:ra.

Meaning

Para:sara Bhatta formally names the stotra in its own text — Guna-ratna-kosa — and states the recitation-fruit: contemplating even one of the Mother's gunas makes Sri: Herself favourable to the contemplator. The phrase bhava-vijethri-vasamvadha: sri:h is doctrinally precise: Sri: becomes 'spoken-to-and-by' (vasamvadha:) the soul that has, through contemplation of Her, become the conqueror of samsa:ra.

Verse 5

श्रीवल्लभाकलहसुप्रशमावसाने यस्याः कटाक्षभरितस्मरणावलोकाः। निर्धूतपातकमलाः सकलाश्च लोकाः भूयासुरत्र भवती शरणं हि नस्तत्॥

తెలుగు · Telugu

శ్రీ వల్లభునితో నీ ప్రేమకలహము సమసిన అవసానమున, స్మరణ నిండిన కటాక్ష దృష్టులు సకల లోకములపై పడుచుండగా, వాని చేత సర్వ లోకములు పాపమలమునుండి శుద్ధి పొందుచున్నవి. ఓ మాతా! కావున ఇచటనే నీవే మాకు శరణ్యురాలవు.

English

At the close of every loving quarrel between Thee and Thy Beloved, Her glances — laden with kata:ksha and replete with the memory of reconciliation — fall upon the worlds; and by them all worlds are cleansed of the stain of every sin. So in this very place be Thou our refuge — Thou art that refuge for us.

Meaning

The guna contemplated here is pranaya-kalaha-prasa:da — the grace that flows after the loving quarrel. Samprada:ya commentators read the cosmic creation cycles themselves as the resolution of Lakshmi:-Na:ra:yana pranaya-kalahas; at the moment of reconciliation Her glance falls on the worlds and they are purified. Bhatta thus locates cosmic redemption in the intimate emotional life of the Divine Couple.

Verse 6

अप्राप्तसाधनदशेष्वतिमात्रदीनो यो वा भवत्यपि भवद्व्यपदेशदूरः। त्वत्पादसेवनरुचिं प्रथमं ददासि श्रीरङ्गनायकि किलैषु तवैव गत्या॥

తెలుగు · Telugu

సాధనదశ లేకుండిన పరమ దీనుడు, లేక నీ నామమునకు సైతము దూరమైన వాడు — అట్టివానికి కూడ నీ పాదసేవ యందు రుచిని తొలుత నీవే ప్రసాదించుచున్నావు. ఓ శ్రీ రంగనాయకీ! ఇదంతయు నీ స్వీయ గతిచేతనే.

English

Even one extremely wretched, who has not yet attained the stage of any spiritual discipline; even one to whom the very name of Thee is far away — to such a one first of all Thou givest a taste for the service of Thy feet. O Sri: Rangana:yaki:, this comes about only by Thine own motion.

Meaning

The guna contemplated is nirhetuka-kripa: — uncaused mercy. The Mother does not wait for the soul's sa:dhana; She gives the very taste for sa:dhana to the soul that has none. The phrase 'tavaiva gathya:' (only by Thine own motion) is the doctrinally exact statement of the Samprada:ya position against jna:na-karma-prerequisites for grace: grace originates wholly in the Mother.

Verse 7

ब्रह्मेशशक्रनिखिलामरमौलिरत्न- रश्मिच्छटैरुपहितां वहसे प्रसन्ना। पादद्वयं भगवति त्वमिदं तदेव त्राणं प्रपन्नजनतापगताशिषां नः॥

తెలుగు · Telugu

ప్రసన్నురాలై నీవు బ్రహ్మ, శివ, ఇంద్ర, సకల అమర మౌళి రత్నముల కిరణ సముదాయములచే ప్రకాశించు నీ ఇద్దరి చరణములను ధరించుచున్నావు. ఓ భగవతీ! సర్వ ఆశలను త్యజించిన శరణాగతులైన మాకు ఆ చరణములే త్రాణము.

English

Pleased, Thou bearest Thy two feet — anointed by the dense rays of crest-jewels of Brahma:, Siva, Indra, and all the immortals. O Bhagavathi:, these very two feet are the salvation of us, who as prapannas have given up every other hope.

Meaning

The guna is pa:da-paratva — the absolute supremacy of the Mother's feet, established by the iconographic fact that Brahma:, Siva, and Indra themselves prostrate before them. Bhatta weaves the doctrinal point into the contemplation: those very feet whose anointment is the touch of the supreme gods' crowns are the only refuge of those who have given up every other hope (apagatha:sisha:m). The hierarchy is total: the gods worship Her feet, the prapannas alone take refuge in them.

Verse 8

मातस्समस्तजगतां मधुवैरिवक्षो- वासालयानघमलैरुदितः किलासि। ऐश्वर्यवीर्ययशसां निधयस्तवायं त्वत्संश्रयाश्च भगवन्तममी भजन्ते॥

తెలుగు · Telugu

ఓ సకల-జగన్మాతా! మధుసూదనుని నిర్మల వక్షఃస్థలమున నీ నివాసము చేత నీవే ప్రసిద్ధురాలవు. ఐశ్వర్య, వీర్య, యశస్సుల నిధులు నీవి; నీ శరణాగతులు భగవంతుని నీ ద్వారానే భజించుచున్నారు.

English

O Mother of all the worlds, by virtue of Thy dwelling upon the stainless breast of the Foe of Madhu, Thou art celebrated. The treasures of sovereignty, of valour, of renown — these are Thine, and Thy refugees serve the Lord through Thee.

Meaning

The guna is jagan-ma:thrithva — universal motherhood. Bhatta establishes that the Lord's titles aisvarya, vi:rya, yasas — the standard shad-gunas of Bhagavat — belong to Her by Her residence on His breast. The doctrinal force of the second half is critical: the prapannas serve the Lord, but they serve Him through Her. This is the purushaka:ra doctrine in its strongest form.

Verse 9

श्रीस्तन्यमुख्यदुहिता शिशिराचलस्य रत्नाकरस्य कनकाद्रिगुहाधिवासा। निर्मञ्छ्यसे जगति या जगदम्ब विश्वैः त्वत्संश्रयाद्भगवदाश्रयतां प्रपन्ने॥

తెలుగు · Telugu

శ్రీ-స్తన్యమునకు ప్రధాన పుత్రిక, శిశిరాచల పుత్రిక, రత్నాకరమునుండి ఉద్భవించినది, కనకగిరి గుహాధివాస — ఓ జగదంబా! సకల విశ్వము నీకు నీరాజనము సమర్పించుచున్నది, ఏలయన నీ శరణాగతియే భగవదాశ్రయము.

English

Foremost daughter of the snow-mountain (or, by another reading: nursed at the breast of Sri: herself), abode of the cavern of the golden peak, born of the Ocean of jewels — O Mother of the worlds, the universe waves lights in worship of Thee, for taking refuge in Thee is itself the way of taking refuge in the Lord.

Meaning

Bhatta contemplates Sri:'s manifold avatha:ras — as Sri: (the milk-ocean), as Pa:rvathi:-born-of-the-snow-mountain, as the consort dwelling within the golden peak (Maha:me:ru / Vaikuntha). The doctrinal point in the final pa:da is the operative one: prapatti to the Mother is structurally identical to prapatti to the Lord. The universe waves lights to Her not as a separate object of worship but because She is the only door.

Verse 10

लक्ष्मि त्वदङ्घ्रिकमलं प्रथमं प्रपन्नाः लब्ध्वा कृतार्थमपि लोकमिमं भजन्ते। त्वत्पादसेवनरसं प्रतिकर्म नित्यं यच्चेष्टितं भुवि किलैव तदस्तु पुंसाम्॥

తెలుగు · Telugu

ఓ లక్ష్మీ! తొలుత నీ చరణ కమలమును శరణు పొందినవారు — కృతార్థులైనను — ఈ లోకమునందు నివసించుచున్నారు, ఏలయన వారి ప్రతి కర్మ, ప్రతి చేష్ట, నీ పాద సేవా రసముతో నిత్యమై ఒప్పుచున్నది.

English

O Lakshmi:, those who have first taken refuge in Thy lotus feet, even when they have already accomplished the purpose of this world, continue to inhabit it — finding in every single act, every motion of theirs on earth, the savour of serving Thy feet eternally.

Meaning

The guna is bhakta-vyathibha:va — the way the Mother transforms the prapanna's continuing earthly life into uninterrupted kainkarya. Even after the soul has become kritha:rtha by surrender, it does not seek escape from the world; instead every ordinary act becomes saturated with the rasa of serving Her feet. This is a critical Samprada:ya teaching against world-renunciation as the prapanna's necessary mode.

Verse 11

त्वत्पादसेवननिरूढरसा हि सन्तो त्वत्संश्रयैरपि कथञ्चन सङ्गताश्च। त्वच्चित्तचेष्टितविधेयतनू भवेयु- र्मातर्जनि स्म तदसौ भवती कृपा नः॥

తెలుగు · Telugu

నీ పాద సేవలో రసము నెలకొనిన సాధువులు, ఎట్లాగైనను నీ శరణాగతుల సాహచర్యమునకు చేరినవారు — వారు నీ చిత్త చేష్టకు అధీనమైన శరీరములవలె నుందురు గాక. ఓ మాతా! ఈ జన్మమే నీ కృపా రూపమగును గాక.

English

The holy ones whose savour is fixed in service at Thy feet, those who have come — by whatever fortune — into the company of others who have taken refuge in Thee, may they become bodies governed by the very motions of Thy heart. O Mother, may this birth itself be the very form of Thy mercy upon us.

Meaning

The guna is bhakta-sanga-dha:yithva — the Mother's gift of fellow-prapannas to the prapanna. Bhatta locates the highest grace of the Mother not in supernatural manifestation but in the giving of bha:gavatha-sanga, the company of those who have themselves taken refuge in Her. The prayer is for total assimilation: that the prapanna's body itself becomes vidheya — governed — by the Mother's heart-motions.

Verse 12

मातश्शरण्यगुणसार्थसमुद्भवायां त्वय्येव चित्तविनिमज्जनभाजनेन। यद्यद्भवामि तदहं भगवद्भिजुष्ट- स्तत्तत्त्वदीयचरितप्रतिकुक्षिवाहम्॥

తెలుగు · Telugu

ఓ మాతా! శరణ్యగుణ సముదాయము ఉద్భవించు మూలమైన దానా! నీయందే చిత్తమును నిమజ్జనము చేయుచు నేను ఏదేది అగుచున్నానో, అది భగవద్భక్తులచేత ఇవ్వబడినది; అదే నాలో నీ చరిత్ర లీలల యొక్క విషయరూపమై ఉండుచున్నది.

English

O Mother, fountainhead of the host of qualities of one fit to be a refuge — by drowning my mind in Thee alone, whatever I may become, that I have already received from the bha:gavathas; that very thing I now carry within me as the contents of Thy own playful actions.

Meaning

The guna contemplated is saranyathva — the Mother's quality of being the supremely-fit-to-be-refuge. Bhatta's claim is that the very transformation undergone by the prapanna is itself part of the Mother's li:la:-vibhu:thi. The soul does not become anything by its own striving; whatever it becomes is given by the bha:gavatha-sanga which is itself Her ceshta: (the motion of Her own heart, from verse 10 of Ku:re:sa's stava).

Verse 13

श्रीवल्लभस्य भगवद्गुणवित्तमायाः श्रीरङ्गनायकि भवद्गुणसुप्रसक्तः। एषोऽञ्जलिर्भगवती सकलापराध- निर्धूननं भवतु मे शरणस्तवायम्॥

తెలుగు · Telugu

ఓ శ్రీ రంగనాయకీ! శ్రీవల్లభుని భగవద్గుణములను అత్యధికముగా ఎరిగినదానా! నీ గుణములయందు అనురక్తురాలై చేయుచున్న ఈ నా అంజలి — ఓ భగవతీ! నా సర్వ అపరాధముల నిర్ధూననమగుగాక, ఇదే నీయందలి శరణుగా అగుగాక.

English

O Sri: Rangana:yaki:, Thou who knowest more completely than any other the qualities of the Beloved of Sri: — this folded anjali of mine, devoted to the savour of Thy own qualities: may it be the casting-away of all my offences; may it itself be the refuge I take in Thee, O Bhagavathi:.

Meaning

The guna contemplated is bhagavad-guna-vit-tamatva — the Mother as the supreme knower of the Lord's qualities. Because She knows Him most completely, the Mother is also the supreme intercessor: She knows precisely which of His gunas to appeal to on the soul's behalf. The folded anjali itself, in this Samprada:ya theology, is the prapatti — it is not merely a gesture but the formal refuge.

Verse 14

त्वत्संश्रयस्य भगवत्यपराधमूल- निर्मूलनं प्रथममेव यथा प्रसिद्धम्। त्वत्सेवकैरुपहितां श्रियमश्नुवीय त्वत्पादसेवनसुखोत्तरकालिकं नः॥

తెలుగు · Telugu

ఓ భగవతీ! నీ శరణాగతుని అపరాధ మూలము తొలుతనే నిర్మూలింపబడునని ప్రసిద్ధము. నీ సేవకులచేత ఉపహితమైన ఆ శ్రీని నేను అనుభవింతును గాక — ఆ శ్రీ నీ పాద సేవా సుఖము ఆరంభమైన పిమ్మట ఆవిర్భవించునది.

English

It is well-established, O Bhagavathi:, that for one who takes refuge in Thee the very root of every offence is plucked out at the very beginning. May I, then, taste the Sri: that is bestowed by Thy servants — the Sri: which arises later, after the joy of serving Thy feet has begun.

Meaning

The guna is apara:da-mu:la-nirmu:lanathva — the Mother's pulling out of the very root of offence from those who take refuge in Her. Bhatta is doctrinally precise: the prapanna's apara:das are not merely forgiven, they are uprooted (mu:la-nirmu:lana) — the samska:ras that would have produced future offences are themselves destroyed. The Sri: that arises thereafter is bestowed not directly but through the Mother's servants — the bha:gavathas.

Verse 15

अस्मद्गुरूत्तमवरस्य पराशरस्य भक्तस्य ते भगवती परिपूर्णकाम। हिमवात्मजे जगति यो भवती गुणानां ख्यातिं प्रयच्छति पुनस्तव सोऽपि भक्तः॥

తెలుగు · Telugu

ఓ భగవతీ! నీవు మా గురువులలో శ్రేష్ఠుడైన పరాశరుని, నీ భక్తుని, సర్వ కామములను తీర్చియున్నావు. ఓ హిమవంత పుత్రికా! ఈ జగతిలో నీ గుణములను ఎవరు ఖ్యాతి చేయుదురో, వారు కూడ నీ భక్తులుగానే గణింపబడుదురు.

English

O Bhagavathi:, Thou hast already fulfilled every wish of Thy devotee — Para:sara, foremost of our gurus. O Daughter of the cool wind (or: of the snow-mountain), whoever in this world makes known Thy qualities now becomes, by that very act, another of Thy devotees.

Meaning

Para:sara Bhatta here pays homage to his namesake the sage Para:sara (author of the Vishnu Pura:na), declaring him the foremost of the Samprada:ya's gurus and Her devotee whose every wish is already fulfilled. The doctrinal teaching of the second half is significant: the act of declaring the Mother's qualities is itself a sufficient condition for becoming Her devotee. The stotra-recitation is not merely an expression of bhakti — it is constitutive of it.

Verse 16

त्वत्संश्रयैरयमजं भगवत्सरोज- लक्ष्मीकटाक्षरसवाहिनिवाहितानां। रङ्गाधिराजमहिषीचरितानुषङ्ग- पीयूषधारितनुषु प्रथतां विवेकः॥

తెలుగు · Telugu

నీ శరణాగతులై భగవత్ సరోజ లక్ష్మీ కటాక్ష రసమును వహించువారలో, రంగాధిరాజ మహిషీ చరిత స్మృతియను పీయూష ధారిత శరీరములు గలవారలో — ఈ వివేకము సర్వత్ర వ్యాపించుగాక.

English

May this — the discrimination that arises in those who, by taking refuge in Thee, become bearers of the nectar that streams from the kata:ksha of the lotus-Lakshmi: of Bhagavat, of those whose very bodies are sustained by the nectar of recalling the deeds of the Queen of the Lord of Ranga — may this discrimination spread far and wide.

Meaning

The guna contemplated is viveka-prada-tva — the Mother's gift of viveka, discriminative wisdom. The verse is a benediction: that this fine discrimination — between the eternal and the transient, between Her grace and self-effort — may spread throughout the community of Her refugees. Bhatta locates the source of viveka not in sa:sthra-study but in the bhakta's bodily nourishment on the nectar of remembering Her li:la:.

Verse 17

मातः परं भगवती कमलासि नाम त्वत्संश्रयं भगवदाश्रयतां विदुर्ये। सङ्केतयन्ति च गिरस्तव ये त्ववस्थां ते कैरवाकरमिवांशुमती परीताः॥

తెలుగు · Telugu

ఓ మాతా! నీవు పరమ భగవతివి, కమల అను నామము గలదానివి. నీ శరణాగతియే భగవదాశ్రయమని తెలిసినవారు, నీ అవస్థను తమ వాక్కులచేత సంకేతించువారు — చంద్రునిచేత పరివేష్టితమైన కైరవ సముదాయము వలె నీ ప్రభచేత పరివేష్టితులగుదురు.

English

O Mother, Thou art indeed the supreme Bhagavathi:, Kamala: by name. Those who recognise that refuge in Thee is itself refuge in the Lord, and those who, by their words, point to the very condition (avastha:) of Thee — they are enveloped, like a cluster of night-lilies by the moon, by Thy own radiance.

Meaning

The guna is svayam-prabha: — Her self-radiance. The simile of the moon and the night-lilies (kairava:kara) is precise: the lilies do not produce light, they receive it; so the bha:gavathas do not generate the knowledge of Her status, they are enveloped by Her own radiance and reflect it. The act of correctly speaking of Her condition (avastha:) is the result, not the cause, of Her grace.

Verse 18 — Phalasruthi

श्रीरङ्गराजमहिषीगुणरत्नकोश- मेनं पठन्ति किल ये भगवद्द्वयाय। नित्यैकशीलनतया कृतसर्वकाला- स्ते वल्लभाश्रयमुपैन्ति किलाद्रिकन्याम्॥

తెలుగు · Telugu

ఈ 'శ్రీరంగరాజ మహిషీ గుణరత్నకోశము'ను భగవద్ ద్వంద్వము కొరకై పారాయణ చేయుచు, జీవితకాలమంతయు దీనిని నిత్యశీలముగా ఆచరించువారు — చివరికి వల్లభాశ్రయయైన అద్రికన్యకు శరణు పొందుదురు.

English

Those who recite this 'Treasury of the Jewels of the Queen of Sri:ranga's Lord' as offering to the Divine Couple, making the recitation their unbroken daily practice through every season of life — they come at last to take refuge in the Daughter of the Mountain, the Beloved of the Lord.

Meaning

The closing phalasruthi. Para:sara Bhatta names the work, prescribes its mode of recitation (as an offering to the Divine Couple, nitya-si:lanatha: — making it one's permanent daily practice), and declares its highest fruit: ultimate refuge in the Mother. The phrase 'vallabha:sraya' is doctrinally precise — She is the refuge of those who are Her vallabhas, Her beloved; the fruit of stava-recitation is not heaven but Her vallabha-status.

← All Stotras

Next in Ra:ma:nuja & His Successors →

Sri: Stuti